Aπό το 1995 (α΄ έκδοση του βιβλίου Aμπελουργείν), το Kτήμα Xατζημιχάλη χρησιμοποιεί τη λέξη χώρα (“αμπελοτόπι”) για να δηλώσει το τρίπτυχο “γη – κλίμα – άνθρωπος”, ό,τι δηλαδή χαρακτηρίζει αυτό που οι Γάλλοι ονόμασαν “terroir”.
Φυσικά η λέξη “χώρα” δεν επιλέχτηκε τυχαία. Αφετηρία αποτέλεσε ο Θεόφραστος, φιλόσοφος του 4ου αι. π.Χ. και μαθητής του Αριστοτέλη. Ο Θεόφραστος αναφέρεται στις ειδικές συνθήκες οι οποίες καθιστούν την αμπελοκαλλιέργεια επιτυχημένη: συνδυασμός εδάφους, κλίματος και οικοσυστήματος από τον άνθρωπο. Τρεις παράγοντες εμπλέκονται στην έννοια του terroir, ή αλλιώς της “χώρας” για να επιμείνουμε ελληνικά:
- Το έδαφος και το υπέδαφος. Τα χαρακτηριστικά και οι παράμετροι που τα διαφοροποιούν είναι η φύση του εδάφους, η διαπερατότητα, η σύστασή του, τα ιχνοστοιχεία, το pH, το υδατικό ισοζύγιο και η γεωλογική σύνθεση.
- Το κλίμα και το μικροκλίμα. Ο προσανατολισμός του αμπελώνα και συνεπώς η έκθεσή του στον ήλιο και στον αέρα, η θερμοκρασία, το ύψος των βροχοπτώσεων κ.ά.
- Το οικοσύστημα/τοπίο. Βασικές παράμετροι είναι το γεωγραφικό πλάτος και ύψος, η χλωρίδα και η πανίδα, η τοπογραφία, το περιβάλλον.
